تاریخ انتشار: 95-07-17 13:07:11 شنبه
(180)

کج خلقی

کج خلقی tantrums در کودکان نوپا و پیش دبستانی بسیار شایع است. این راهی است که کودکان خردسال با احساسات دشوار مقابله می کنند. جلوگیری از موقعیت هایی که باعث کج خلقی فرزندتان می شود، و داشتن برنامه ای برای مدیریت آنها مفید است. صبر کنید - کج خلقی معموال پس از اینکه کودکان چهار ساله می شوند بتدریج از بین می رود.

آیا می دانید؟ کج خلقی در کودکان خردسال بسیار شایع است - یک مطالعه آمریکایی نشان داد که ۷۸ درصد کودکان ۱۸ تا ۲۴ ماهه کج خلقی نشان می دهند.

کج خلقی: اصول پایه

کج خلقی در حد ازکوره دررفتن در میان کودکان۱۸ تا ۳۶ ماهه خیلی شایع است.

کج خلقی در اشکال و اندازه های مختلفی بروز میکند. می تواند بصورت انفجار چشمگیر خشم، سرخوردگی و رفتار آشفته ( زمانی که فرزند شما "بکلی کنترل خود را از دست می دهد") باشد. ممکن است گریه کردن، جیغ زدن، سفت شدن اندام ها، قوز کردن پشت، لگد زدن، افتادن، دویدن به اطراف یا فرار کردن را مشاهده کنید. در برخی موارد، به عنوان بخشی از کج خلقی، کودکان نفس خود را نگه می دارند، استفراغ می کنند، چیزها را می شکنند یا پرخاشگر می شوند.

علل کج خلقی عبارتند از :

  • خلق و خو. این می تواند بر چگونگی هیجانی شدن کودکان درزمانی که احساس سرخوردگی می کنند تاثیر بگذارد. برخی از کودکان کج خلقی شان بهر حال بیشتر از دیگران است.
  • استرس، گرسنگی، خستگی و تهییج بیش از حد
  •  شرایطی که کودکان نمی توانند با آن کنار بیایند- برای مثال، زمانی که یک کودک بزرگتر اسباب بازی آنها را می گیرد.

هر چه فرزند شما بزرگتر می شود و با احساسات بد بهتر کنار می آید شما کج خلقی کمتری خواهید دید. فرزند شما همچنین در گفتن خواسته ها و نیازهای خود با استفاده از کلمات بهتر خواهد شد. اما اگر کج خلقی شیوه قابل اعتمادی برای فرزندتان در رسیدن به خواسته هایش بشود می تواند حتی تا بزرگسالی ادامه یابد.

شما می توانید کارهای زیادی انجام دهید تا این احتمال را کم کنید که کج خلقی تا سن مدرسه ادامه پیدا کند. مهم ترین چیز این است که مطمئن شوید که به طور تصادفی کج خلقی فرزندتان را پاداش ندهید.

رویکرد محافظه کارانه در برخورد با کج خلقی

این رویکرد برای کودکان خیلی کوچک ( ۱ تا ۲ سال )، یا برای کودکانی مناسب است که کج خلقی آنها خیلی مکرر یا خیلی شدید نیست.

  • استرس را کاهش دهید. کودکانی که خسته، گرسنه و زیاده هیجان زده هستند بیشتر احتمال دارد از کوره دربروند
  •  آگاه باشید که فرزندتان چه احساسی دارد. اگر می توانید ببینید که کج خلقی در حال شکل گرفتن است، مداخله کنید و سعی کنید با فعالیت دیگری حواس فرزندتان را پرت کنید
  •  علل اوقات تلخی را شناسایی کنید. برخی موقعیتها - خرید، بازدید یا وعده های غذا - اغلب ممکن است شامل کج خلقی باشند. در مورد راه هایی که این موقعیتها را برای فرزند تان آسان تر می سازد فکر کنید. برای مثال، می توانید موقعیت را طوری زمان بندی کنید که فرزندتان خسته نیست، قبل از بیرون رفتن غذا خورده است، یا نیازی نیست که برای مدت زمان خیلی طولانی مودب باشد
  •  هنگامی که فرزندتان از کوره درمی رود آرامش خود را حفظ کنید( یا تظاهر به آرامش بکنید!). اگر شما عصبانی شوید، این وضعیت را برای هر دوی شما بدتر و سخت تر خواهد کرد. اگر الزم است حرفی بزنید صدایتان را آرام و پائین نگه دارید و بامتانت و آرامش رفتار کنید
  •  منتظرشوید کج خلقی فروکش کند. رفتار او را نادیده بگیرید تا زمانی که متوقف شود. هنگامی که کج خلقی به اوج می رسد، برای استدلال یا حواس پرتی خیلی دیر شده است. فرزند شما در حالتی نخواهد بود که به شما گوش بدهد. همچنین این ریسک وجود خواهد داشت که فرزندتان یاد بگیرد که کج خلقی دخالت و توجه کامل شما را برمی انگیزد.
  •  اطمینان حاصل کنید که هیچ پاداشی برای از کوره دررفتن وجود ندارد. اگرکج خلقی بخاطر این رخ می دهد که فرزند شما نمیخواهد کاری را انجام دهد ( مانند بیرون آمدن از وان (به آرامی اصرار کنید که بیرون بیاید )او را از داخل وان بلند کنید و بیرون بیاورید). اگرکج خلقی بخاطر این رخ می دهد که فرزند شما چیزی می خواهد آن چیز را به او ندهید.
  •  در رویکرد خود ثابت و آرام باشید. اگر وقتی که فرزند شما کج خلقی می کند آنچه را که او می خواهد گاهی اوقات به او بدهید و گاهی اوقات ندهید، مشکل می تواند بدتر شود
  •  به رفتار خوب پاداش بدهید. زمانی که فرزندتان سرخوردگیش را به خوبی مدیریت می کند با شوق و ذوق او را تشویق کنید.

برخورد با کج خلقی های مستمر یا شدید

شما می توانید از روش های زیر استفاده کنید اگر فرزندتان بیشتر از دو سال دارد و:

  •  کج خلقی های او شدید و برای زندگی خانوادگی بسیار مخرب هستند
  •   کج خلقی های او برای شما و دیگر فرزندتان ناراحتی قابل توجهی ایجاد می کنند
  •  نادیده گرفتن کج خلقی برایتان مشکل است
  •  نگران هستید که هنگاهی که فرزندتان از کوره درمی رود ممکن است عصبانی شوید و به او صدمه بزنید.

مراحل موجود در راهبرد زیر از طریق سال های زیادی از تحقیقات علمی آزمایش شده اند و معلوم شده است که در مدیریت رفتار کودک دشوار به پدر و مادر کمک می کنند.

۱. یک دفترچه خاطرات از کج خلقی های فرزند خود برای ۷ تا ۱۰ روز بنویسید. یک نمودار با چهار ستون بکشید. روز کج خلقی را ثبت کنید، در کجا اتفاق افتاد، درست قبل از آن چه اتفاقی افتاد، و درست پس از آن چه اتفاقی افتاد

۲موقعیت هایی را شناسایی کنید که احتمال بیشتری دارد باعث کج خلقی ها بشوند ( برای مثال، خستگی، رفتن به خرید، وقت وعده های غذایی ) . شیوه هایی را برای اجتناب از آن شرایط یا کمتر ساختن استرس برای فرزند تان برنامه ریزی کنید.

۳ .موجبات کج خلقی های فرزندتان را شناسایی کنید. موجبات متداول عبارتند از گفتن: "نه" یا از او انجام کاری را خواستن. به دنبال راه های کاهش یا اجتناب از موجبات کج خلقی باشید. جدول زیر برخی از این ایده ها را ارائه می کند.

پیشگیریموجبات

اشیاء جالب اما شکننده را دور از دسترس قرار دهید ( از کودکان بزرگتر بخواهید اسباب بازی های مورد عالقه خودشان را دور از دسترس نگه دارند).

 هر زمانی که معقول است " بله " بگوئید.

 گزینه هایی را پیشنهاد کنید.

حواس فرزند تان را با فعالیت های دیگر پرت کنید.

نه گفتن                                                                                                                                                                                          

کمتر دستور بدهید. این آسان است که عادت بکنید تمام مدت به کودکان بگوئید چه باید بکنند.

 بررسی کنید که دستورهایتان منطقی باشد. کج خلقی ها بیشتر احتمال دارد اتفاق بیافتند اگر فرزند شما نتواند آنچه را که از او خواسته شده است انجام دهد.

 وقتی که می خواهید کاری بکنید از قبل به فرزندتان اطالع دهید. به این ترتیب، او می داند که فعالیتش قرار است تغییر کند.

 در صورت امکان، گزینه هایی را ارائه کنید.

انجام کاری را از او خواستن یا به او گفتن                                                                                                                                                                                    

 قبل از کج خلقی کمکش کنید.

 اسباب بازی ها یا فعالیت های ناراحت کننده را دور از دسترس نگه دارید.

 مقداری وقت صرف کنید تا به فرزندتان یاد بدهید چگونه از آن شی استفاده کند.

سرخوردگی از یک شیء یا فعالیت (برای مثال، به کار انداختن یک اسباب بازی)

۴.عواقب کج خلقی را شناسایی کنید. آیا می توانید مواقعی را شناسایی کنید که به طور تصادفی کج خلقی ها را از طریق آنچه که در حین ازکوره دررفتن یا بعد از آن انجام می دهید پاداش می دهید ؟

۵.یک سیستم پاداش برقرار کنید یعنی فرزندتان را بخاطر آرام ماندن بیشتر ترغیب و تشویق کنید. می توانید از نمودار ستاره، یا پاداش های اتفاقی از چیز های کوچکی که فرزند شما دوست دارد استفاده کنید - برای مثال، ماشین اسباب بازی

۶.به فرزند بزرگتر خود کمک کنید که در مواقعی که بطور معمول از کوره در می رود مهارت های مقابله با استرس را یاد بگیرد و تمرین کند. برای مثال، "مایکل، در عرض پنج دقیقه من از تو خواهم خواست که ایکس باکس را خاموش کنی. این یک فرصتی است برای تو که به من نشان بدهی چطور می توانی آرام و مثل آدم بزرگ ها باشی. چطور با آن برخورد خواهی کرد؟ " یا " سونیا، یک نفس عمیق بکش و آرام باش. می خواهم بعد از شنیدن جواب من آرام بمانی. می توانی این کار را بکنی؟

۷.وقتی که فرزند شما از کوره در می رود دو گزینه ممکن وجود دارد:

  • کج خلقی را نادیده بگیرید. رویتان را از فرزندتان برگردانید، و در طول مدتی که او کج خلقی می کند نه نگاهش کنید نه با او حرف بزنید. دور شدن از فرزند تان می تواند مفید باشد، اگر بتوانید این کار را با ایمنی انجام دهید
  •  از تایم آوت (گذاشتن او در یک گوشه اتاق) استفاده کنید: اگر کج خلقی ها خیلی شدید باشند یا نادیده گرفتن کج خلقی ها برای شما غیر ممکن است این راهکار موثری است.

راهنمایی هایی برای اینکه خودتان کج خلق نشوید

 برخورد با کج خلقی ها می تواند برای پدر و مادرها فوق العاده خسته کننده و استرس زا باشد. در اینجا ایده هایی ارائه می شود که چگونه آرام بمانید و همه چیز را در جای درست خودش ببینید

  •  یک راهکار ایجاد کنید. برنامه روشنی در این مورد داشته باشید که در هر وضعیتی با کج خلقی چگونه برخورد خواهید کرد. هنگامی که کج خلقی رخ می دهد روی برنامه خود تمرکز کنید
  •  قبول کنید که نمی توانید احساسات و رفتارهای فرزند خود را به طور مستقیم کنترل کنید. شما فقط می توانید فرزند تان را امن نگه دارید و آنچه را که باید انجام دهید انجام دهید تا احتمال بروز کج خلقی ها در آینده کمتر شود
  •  قبول کنید که برای تغییر زمان الزم است. فرزند شما قبل از اینکه کج خلقی هایش تبدیل به موضوعی در گذشته بشود باید خیلی بزرگ شود
  •  از این فکر برحذر باشید که فرزند از تان عمدا کوره در می رود یا می خواهد شما را اذیت کند. کودکان بطور ً عمدی برای کج خلقی کردن برنامه ریزی نمی کنند - آنها دچار یک عادت بد می شوند یا هنوز مهارت کنارآمدن با شرایط ناراحت کننده را ندارند
  •  حس شوخ طبعی خود را از دست ندهید. سعی کنید قسمت خنده دار یک خرمگس انسانی را در کف سوپر مارکت ببینید. اما به کج خلقی نخندید - اگر بخندید، ممکن است فرزند تان را با دادن توجه پاداش بدهید. همچنین اگر او فکر کند به او می خندید ممکن است حتی بیشتر ناراحت شود.

در مورد خودتان بعنوان پدر یا مادر بر اساس اینکه فرزندتان چند بار از کوره در می رود قضاوت نکنید. به یاد داشته باشید که همه کودکان کج خلقی دارند. در عوض، در مورد اینکه چگونه پاسخ می دهید تمرکز کنید. حتی در این صورت هم، به خودتان مقدار زیادی از راه گریز برای انسان بودن و اشتباه کردن بدهید.

کمک گرفتن

 تحمل مقادیر باالیی از استرس به تنهایی معنی ندارد. ایده خوبی است که کمک حرفه ای بگیرید اگر

  •  تحمل کج خلقی ها برایتان سخت است، و کج خلقی ها به چیزی بیش از یک ناراحتی تبدیل می شوند

 · در کنترل احساسات خودتان مشکل دارید و در می یابید که عصبانی هستید و خلق خود را از دست می دهید

 · به دلیل کج خلقی یک کودک، شروع به محدود کردن فعالیت های خودتان و بقیه خانواده تان می کنید.

آمار کج خلقی

 اگر فرزند شما از کوره در می رود، شما تنها نیستید. پژوهشگران در ایاالت متحده از بیش از ۱۲۰۰ پدر و مادر در مورد کج خلقی فرزندانشان پرسیدند. و به این نتایج رسیدند.

درصد کودکانی که از کوره در می روندسن کودک
۸۷ درصد۱۸ تا ۲۴ ماه
۹۱ درصد ۳۰ تا ۳۶ ماه
۵۹ درصد۴۲ تا ۴۸ ماه                                           

اغلب کودکان چندوقت یک بار از کوره در می روند؟ و عموما کج خلقی آنها چقدر طول می کشد؟ پدر و مادرها در این مطالعه گزارش دادند که، به طور متوسط، کج خلقی اینقدر طول کشید:

دو دقیقه در یک ساله ها

چهار دقیقه در کودکان ۴ تا ۶ ساله

پنج دقیقه در چهار ساله ها.

دفعات از کوره دررفتن ها به شرح زیر بوده است:

هشت بار در هفته برای یک ساله ها

 نه بار در هفته برای دو ساله ها.

شش بار در هفته برای سه ساله ها

 پنج بار در هفته برای چهار ساله ها.

(0)
هیچ دیدگاهی وجود ندارد